
Βαρέθηκα να διαβάζω και να ακούω μαλακίες τον τελευταίο καιρό, σχετικά με το γάμο ανάμεσα σε gay. Κατ'αρχήν, βαρέθηκα τους άντρακλες που χτυπιούνται για το πόσο κακοί είναι οι πούστηδες. Για τις λεσβίες, ούτε συζήτηση. Και γιατί να γίνει συζήτηση, μια και ο μέσος Έλληνας είναι τόσο μαλάκας ώστε να πιστεύει πως μια λεσβία θα υποκύψει άμεσα στη γοητεία του? Άκουσα και διάβασα απόψεις που με έκαναν να γελάσω, να θυμώσω, να πω άει σιχτίρ και σας βαρέθηκα ρε ψώνια. Από το πόσο ικανός είναι ένας gay για να φυλάξει τα σύνορα και να μας σώσει από τους Τούρκους, μέχρι το περίφημο "καλύτερα να νεκροφιλήσω το γιο μου παρά να μου βγει πούστης". Λες, ρε μαλάκα, να σου δώσει λόγο αν βγει πούστης?
Προσβάλει, λένε, την αισθητική τους. Κι εμένα με προσβάλει το να βλέπω τους κάφρους να πετάνε φωτοβολίδες στο γήπεδο, αλλά δεν είδα κανέναν να ζητάει να τους αφαιρεθεί το δικαίωμα του γάμου. Όπως επίσης με προσβάλει το να βλέπω τις κατινίστικες εκπομπές στην τηλεόραση. Όπως επίσης με προσβάλει το να βλέπω μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων να μη μπορεί να γράψει μια πρόταση χωρίς ένα ορθογραφικό λάθος. Όπως επίσης με προσβάλει το να βλέπω μανάδες να κάθονται στη θέση του συνοδηγού και να κρατάνε στην αγκαλιά τους τα μωρά τους. Για όλους αυτούς, βασταγεροί άντρακλες και ελληνάρες μου, έχετε κάτι να πείτε?
Δεν είναι δυνατό να στερούνται συμπολίτες μας στοιχειώδη δικαιώματα, με κριτήριο το αν ερεθίζονται σεξουαλικά από άνδρες ή γυναίκες. Μπορείτε να το βάλετε μέσα στο κεφάλι σας ή όχι?
Τέλος, δε μπορώ να μη μνημονεύσω τη στάση του αρχιεπισκόπου των Ελλήνων ορθοδόξων. Κάτι ξέρει ο άνθρωπος και δε μιλάει. Αν μη τι άλλο, δείχνει σεμνότητα και ταπεινότητα.